ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

ادوارد براون، شرق‌شناسِ ایران‌ دوست


کاوه بیات ادوارد براون و ایران. حسن جوادی. تهران: فرهنگ نشر نو، 1396. 740 ص، 800000 ریال. سال‌های نخست قرن بیستم را می‌توان دورة اوج نفوذ و مداخلات روسیة تزاری در ایران دانست؛ نفوذ و مداخلاتی که با مجموعه‌ای از جنگ‌های پی‌درپی و انتزاع بخشی‌هایی از قلمرو ایران در قفقاز و آسیای میانه آغاز شد و در مراحل بعد نیز به صورتی کمتر نظامی و بیشتر سیاسی و اقتصادی دنبال گردید. همسو شدن دولت بریتانیا با روسیه به دلیل بالا گرفتن خطر آلمان در اروپا نیز اندک موازنه‌ای را هم که در کار بود به ضدّ ایران بر هم زد. از روسیه که جز دشمنی انتظاری نمی‌رفت، اما از این رهگذر مختصر حسن ظنّی هم که نسبت به بریتانیا وجود داشت تا حدود زیادی زیر سؤال رفت. اگر نبود تحرکاتی چون فعالیت‌های کمیتة ایرانی که در بریتانیا با حضور چهره‌هایی چون ادوارد براون بر ضدّ آن چرخش سیاسی و حمایت...
ادامه خواندن

ترجمۀ فارسی آثار ادبی افریقایی


پیشنهادی به مترجمان و ناشران ایرانی عباس امام قارۀ افریقا با جمعیتی بیش از یک میلیارد و دویست میلیون نفر، دومین قارۀ پهناور جهان و درعین‌حال، از نظر جمعیتی، دومین قارۀ پرجمعیت دنیای امروز است (رامین و دیگران، 1389: 87). افریقای امروز، دربرگیرندۀ پنجاه‌وچهار کشور است که این کشورها از نظر زبانی، فرهنگی، مذهبی، اقتصادی، هنری و ادبی ویژگی‌های متفاوتی دارند. از نظر سطح توسعه‌یافتگیِ اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی نیز ملت‌های افریقا همگی در یک سطح نبوده و نیستند؛ برخی در فقر مطلق به سر می‌برند؛ و شمار اندکی نیز از رفاه بیشتری برخوردارند. تا آنجا که به سطح و کیفیت ادبیات افریقایی (ادبیات داستانی، شعر و نمایش‌نامه) ارتباط دارد، شواهد حاکی از این است که پدیدآورندگان آثار ادبی در گسترۀ این قاره، به‌ویژه در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم (1941-1945 م.)، توانسته‌اند نه‌تنها با خلق آثاری به زبان‌ها و گویش‌های محلی و بومی کشورهای خویش، بلکه از طریق...
ادامه خواندن

شمارۀ جدید مجله جهان کتاب


جهان کتاب شمارۀ 337 – 338 خرداد – تیر 1396 آغازگر این شماره، نامه‌ای از پراگ است به قلم پرویز دوائی و با عنوانِ «در این گوشه...». در آغاز نامه می‌خوانیم: «... دو دقیقه دیر برسی این میز گوشه‌ای اشغال است. کتابخانة شهر بوفة داخلش ساعت 9 صبح باز می‌شود و ما، روزهایی که قصد این‌جا را داریم، سعی می‌کنیم که یک دو سه‌ دقیقه‌ای جلوتر در برابر درهای بسته حاضر باشیم که همچه که باز شد، بپریم تو و عین قِرقی بدویم طرف میز گوشه‌ای در انتهای محوطة کوچک این قهوه‌خانه، و پشت به دیوار بگیریم و بنشینیم، تا بعدش یکی از این دوتا دخترخانم اصلاً اهل «اوکراین» (به قول اکثر گوینده‌های رادیو/تلویزیونی: «اُکراین») که آن روز خدمت دارد، چایی (ببخشید) چای مألوف را از آن‌سوی میز پیشخوان بدهد به دست ما و ما بنشینیم و کاغذ و بساط را پهن کنیم... سر این میز گوشه که دیگران هم...
ادامه خواندن
برچسب ها: