ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

شریف ماردین


شریف ماردین (۱۹۲۷-۲۰۱۷) سیاست‌پژوه و جامعه‌شناس بلندآوازه ترک و «پیشکسوت جامعه‌شناسی ترکیه»  در روز ششم سپتامبر ۲۰۱۷ (پانزدهم شهریور۱۳۹۶) در استانبول درگذشت. ماردین پژوهش‌های خود را با غوررسی در تاریخ اندیشه‌های اجتماعی و سیاسی عثمانی سده نوزدهم آغاز کرد و در گذر زمان به پهنه‌های فراخ‌تری چون رویارویی سنّت و تجدد، نسبت دین و دولت در امپراتوری عثمانی و ترکیه جدید و بازبینی سنجشگرانه سکولاریسم کمالیستی توجه پیدا کرد. ماردین استادی کوشا و پژوهشگری پرمایه بود. رهیافت همدلانه او به دین و میراث سعید نورسی (۱۸۷۸-۱۹۶۰)، بنیادگذار فرقه نورجو، ناخشنودی گروهی از روشنفکران و پژوهشگران سکولار ترکیه را برانگیخت. برخی او را در شمار کسانی  دانستند که زیر پوشش پژوهش به رواج اندیشه‌های اسلامی یاری رسانده است. شماری از شخصیت‌های سیاسی ترکیه ازجمله احمد داود اوغلو، نخست‌وزیر پیشین ترکیه، از دانشجویان او بودند. شریف ماردین در سال ۱۹۲۷ در استانبول چشم به جهان گشود. نسب او از دو سو به...
ادامه خواندن

آثار مهم در سبک زندگی (2)


تجدد و تشخص: جامعه و هویت شخصی در عصر جدید نویسنده: آنتونی گیدنز ترجمه ناصر موفقیان تهران:نشر نی، ۱۳۷۸ Modernity and Self-Identity: Self and Society in the Late Modern Age Anthony Giddens Cambridge: Polity press, 1991 این کتاب از هفت فصل تشکیل شده است که با تأملی برآنها، مطالب اصلی و مفاهیم اساسی مباحث آن به دست می¬آید:مرزهای تجدد کنونی، خود: امنیت از دیدگاه هستی شناسی و اضطرابِ وجودی، مسیر خود، سرنوشت، خطر کردن و امنیت، مصادره تجربه، رنج ها و دشواریهای خود و ظهور سیاست زدگی. فصل آغازین چارچوب کلی بررسی را ترسیم می نماید و با عرضه بخش ویژه ای از یک پژوهش اجتماعی، ارزیابی از جنبه های کلیدی توسعه تجدد به عمل می آورد. زندگی اجتماعی امروزین، علاوه بر بازتابندگی نهادین خود، با فرایندهایی از سازماندهی مجدد زمان و فضا مشخص می شود، فرایندهایی که همراه با گسترش روش هایی تکه برداری عمل می کنند- منظور روش...
ادامه خواندن

یک فنجان قهوه قجر، پیشکش ِ مدرنیته ایرانی


  سلسله های پادشاهی ایران را اغلب در روشی کلاسیک مطالعه کرده اند: اینکه بر اساس یک تاریخ نگاری خطی و عمدتا متکی بر اسطوره های هنجارمند سیاسی، شاهان را  پی در پی ردیف کرده و تلاش کنند منطقی میان آنها بیابند که بنابر تعریف وجود ندارد. وقتی بهر رو، خطی  خیالین را کشیدیم که  بیش از هر چیز مدیون حوادث و  وقایع غیر قابل پیش بینی بوده، در نهایت نیز خود می توانیم تفسیرش کنیم و به نتیجه دلخواه برسیم. اما شاید بتوان به گونه ای دیگر نیز عمل کرد: گام گذاشتن در راهی  بسیار سخت تر و گاه به دلیل فقدان یا کمبود نظام های نوشتاری و کمبود بازمانده های مادی در ایران، در حدی ناممکن. برای این کار باید دست به بازسازی تاریخ یا روایت های تاریخی در  پویایی و پیچیدگی  میانکنش های  زندگی مردم و  گروه های مختلف اجتماعی زد. البته  ما شروع به این کار...
ادامه خواندن